top of page

De onzichtbare connectie - De energetische band tussen moeder en kind

7 sep
4 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 11 sep


Tijdens de eerste cyclus, tot ongeveer het zevende jaar, is je kind energetisch met jou verbonden. Dit gebeurt via speciale chakrakoorden die jullie aura's met elkaar verbinden. Het maakt meestal niet uit hoever je kind fysiek bij jou vandaan is; je kind blijft met jou verbonden. Alleen in geval van langdurige emotionele afstand of een zeer grote fysieke afstand vormt je kind een primaire band met een andere verzorger. Als een andere verzorger vaak voor je kind zorgt, ontwikkelt het kind zowel met jou, de moeder, als met die verzorger een energetische band.


Soms maakt afstand wel uit. Als je kind ziek is, geneest ze bijvoorbeeld sneller als ze fysiek in jouw aura blijft. Je kind kan dan makkelijk jouw energie gebruiken om te genezen. Jouw aura vormt een veilige haven voor je kind. Ik heb gemerkt dat, als je tegen je kind aankruipt terwijl ze ziek is, kinderziektes soms binnen een paar uur over zijn.


Jouw aura als bescherming en regulatie

Jouw aura beschermt je kind niet alleen tegen ziektes, maar ook tegen energetische invloeden van andere mensen én tegen negatieve gevoelens van je kind zelf. Je kind gebruikt jouw aura namelijk om haar eigen emoties te reguleren. Als je kind overloopt van emoties, voel jij als moeder diezelfde emoties ook in je lichaam. Is je kind oververmoeid, dan gebruikt ze jouw energie om de dag door te komen.


Zelf wist ik dit niet toen ik moeder werd, dat maakte het opvoeden extra lastig. Als ik geïrriteerd was, dan dacht ik dat dat mijn irritaties waren. Uiteindelijk bleek het dus de irritatie van mijn kind te zijn, die ik voelde in mijn lichaam. Vanaf het moment dat ik deze connectie herkende, ging ik anders om met mijn emoties. Voelde ik mij bijvoorbeeld uit het niets geïrriteerd, dan checkte ik eerst mijn kleintje om te kijken of zij ergens geïrriteerd door was.


Alles delen: informatie opgeslagen in de aura

De verbinding tussen jullie aura's heeft nog een andere functie. Je aura is een energieveld waarin ook informatie is opgeslagen. In de eerste zeven jaar deel je als moeder al je gevoelens, gedachten, emoties, liefdes, verdriet en ook fysieke pijn met je kind, en andersom: je kind deelt dit ook met jou. Dit gebeurt automatisch. Het is niet iets dat je aan of uit kunt zetten. Het is een van de manieren waarop kleine kinderen met hun moeder communiceren.


Deze connectie ontstaat automatisch en is een overlevingsmechanisme van kleine kinderen. Kinderen laten via deze connectie weten wat ze nodig hebben om te overleven. Zo geven ze bijvoorbeeld aan of ze honger of dorst hebben. De verbinding tussen de aura's wordt ook gebruikt voor echte problemen. Kleine kinderen sturen dan bewust informatie naar hun moeder met een hulpvraag of informatie. Moeders beschrijven deze informatie vaak als "een gevoel". We noemen dit ook wel moederintuïtie.


Zo had ik ooit fysieke pijn in mijn arm. Ik had gemerkt dat mijn dochter haar arm niet meer helemaal goed gebruikte, maar de artsen konden niets vinden. Door de pijn die ik voelde, wist ik dat er echt iets aan de hand was. Dankzij haar 'informatie' ging ik terug naar het ziekenhuis; ze bleek een botontsteking te hebben.


Wat je kind nog meer weet

Ik hoor volwassenen vaak zeggen dat ze bepaalde informatie niet met hun kind willen delen omdat het "er nog te jong voor is". Zoals je al hebt gelezen, zijn kleine kinderen zich door de connectie onbewust al van alles bewust. Soms begrijpen ze de informatie niet volledig, maar ze weten wel dat er iets speelt.


Kleine kinderen kunnen mij in moeilijke situaties vaak duidelijk vertellen wat ze willen, denken en ervaren. Ze zijn flexibel en kunnen best moeilijke of heftige situaties aan. Zolang je maar eerlijk bent en met ze praat. Verberg je iets of lieg je erover, dan verlies je een deel van het respect van je kind. Ze beseft dan dat ze je nooit helemaal kan vertrouwen. Zodra je kind dit heeft "geleerd" en als waarheid heeft omarmd, is er een kans dat dit haar overtuiging blijft voor de rest van haar leven.


Loslaten op je zevende

Tijdens het zevende levensjaar laat je kind jouw aura los. Niet toevallig is het zevende jaar het einde van de eerste cyclus en het begin van de tweede. Je kind heeft dan een aura die sterk genoeg is om zichzelf te beschermen. Vanaf dat moment is je kind voor het eerst echt zelfstandig, en pas dan ontwikkelt ze echt haar eigen identiteit.

Je kind kan daarom veranderen in haar zevende of achtste levensjaar. Iemands aura beïnvloedt zijn of haar persoonlijkheid. Door jullie verbondenheid beïnvloedt jouw aura de aura van je kind. Jouw aura beïnvloedt dus het karakter en de emoties van je kind, net zoals de aura van je kind jouw persoonlijkheid beïnvloedt.


Niet zelden gebeurt het loslaten van de aura binnen één dag. De koorden die jullie verbinden worden dan als het ware doorgeknipt. Na het doorknippen ontstaan er weer nieuwe banden; deze vormen een nieuwe, minder intensieve verbinding. Soms merk je dat je kind hier direct op reageert, door "anders" te reageren dan je gewend bent. Soms laat je kind jouw aura over een langere periode los. De verbinding wordt dan steeds "dunner"; hij verschuift meer naar de rand van je aura. Je merkt dan dat je iets minder "op elkaar afgestemd" bent. Ben je gevoelig aangelegd, dan kun je dit loslaten voelen.


Na het zevende levensjaar blijven de vernieuwde chakrakoorden bestaan, maar op een ander niveau. De energetische connectie gaat dan verder zoals mensen doorgaans met elkaar verbonden zijn.



Explore the Wisdom Course

If you want to explore this energetic mother-child connection more deeply, take a look at the Wisdom Course How to communicate with your (unborn) baby.

Verder lezen over de energetische band tussen moeder en kind

Opmerkingen


bottom of page