Hoe worden kinderen opgevoed in een matriarchale samenleving? Het leven van kinderen als de hele gemeenschap zorgt

Wat kinderen en moeders vertellen

Hoe kinderen leven als de feminine energie leidend is

Kinderen bij de Mosuo

De Mosuo wonen bij het Lugumeer in het zuidwesten van China. Traditioneel zijn hun huishoudens georganiseerd rond de moederlijn: oma's, oudooms, moeders, hun broers en zussen, en de kinderen wonen samen in één huis. Vaak leidt de oma of een oudere vrouw het huishouden. Kinderen dragen de familienaam van hun moeder en blijven hun hele leven in haar huis.

​

De broer van de moeder, de oom van moederskant, speelt een centrale rol. Samen met de moeder en oma deelt hij de verantwoordelijkheid voor de opvoeding van de kinderen. Een onderzoek van Xiao en collega's (2022) liet zien dat Mosuo-kinderen net zo sterk gehecht waren aan hun ooms van moederskant als aan hun vaders, terwijl kinderen in Han-Chinese gezinnen vooral aan hun vader gehecht waren. Mosuo-kinderen groeien op met veel liefdevolle volwassenen om zich heen, en het hele huishouden draagt samen de zorg.

​

Mensen zijn gemaakt om samen kinderen op te voeden

Wetenschappers zien hetzelfde patroon door de hele menselijke geschiedenis heen. Antropoloog Sarah Blaffer Hrdy beschrijft in haar boek Mothers and Others hoe mensen zich hebben ontwikkeld als "coöperatieve opvoeders": het grootste deel van onze geschiedenis voedden moeders hun kinderen op samen met oma's, tantes, ooms, oudere broers en zussen en andere leden van de groep. Deze andere verzorgers heten alloouders.

Kinderen die opgroeien met meerdere vertrouwde verzorgers, leren verbinding te maken met verschillende mensen, emoties te lezen en zich veilig te voelen in een bredere kring. Voor moeders brengt het delen van de zorg rust en ruimte. Het idee dat één moeder, of twee ouders, alles alleen moet doen, is in de menselijke geschiedenis vrij nieuw. Een matriarchale samenleving keert terug naar de manier waarop we gemaakt zijn om te leven.

​

Een kind wordt verwelkomd voordat het geboren is

In De Matriarchale Wereld begint een nieuw leven met contact tussen zielen. Op het moment dat een kind geboren wil worden, zoekt het contact met de moeder. De moeder maakt contact met het kind en samen kiezen ze de periode waarin ze zwanger wil worden. Het moment dat het kind contact maakt met de moeder wordt gevierd in deze samenleving. Het kind wordt dan al verwelkomd, de moeder wordt geëerd.

​

De moeder blijft tijdens de zwangerschap haar eigen rol en identiteit behouden en wordt door andere moeders voorbereid op de bevalling en de periode na de bevalling. Zodra het kind geboren is, voeren kind en moeder samen een ritueel uit. Vanaf het allereerste begin voelt een kind dat het gewenst, verwacht en geliefd is.

​

Een kind van de hele samenleving

In De Matriarchale Wereld is het kind een kind van de samenleving. Natuurlijk blijft tussen moeder en kind een speciale band bestaan, maar soms past een andere vrouw of passen meerdere vrouwen beter bij het kind als "moeder". Wie de moeder is of wordt, is geheel afhankelijk van het karakter van het kind en de kwaliteiten en wensen van de vrouwen. Een moeder hoeft deze rol ook niet voor het hele leven van het kind te vervullen.

​

Het is gebruikelijk dat kinderen na een paar jaar bij een andere "moeder" gaan wonen, omdat deze vrouw beter bij de ontwikkeling van het kind op dat moment past. Voor kinderen is dit heel prettig; hun moeder past bij wat ze nodig hebben in hun ontwikkeling. Ze weten van tevoren dat ze naar een andere "moeder" gaan, net zoals alle andere kinderen. De liefde blijft, en als de wens er is, houden de kinderen en moeders contact met elkaar. Voor de moeders is dit ook prettig, want ze voeden kinderen op in de leeftijd en met het karakter dat bij hun talenten past, en ze zijn altijd samen verantwoordelijk voor het kind.

We zorgen ervoor dat er altijd volwassenen bij kinderen in de buurt zijn, zodat er altijd iemand voor hen is. Dit hoeven niet per se de ouders te zijn. De samenleving is gericht op samen-leven en samen-zijn, en op het vinden van de beste plek voor ieder individu.

​

Kinderen zijn de vlaggendragers van de toekomst

In De Oude Wereld zien we kinderen als belangrijke vlaggendragers die uiteindelijk het leven op Aarde beschermen en onze samenleving in harmonie verder ontwikkelen. We kiezen ervoor om hun wijsheid ons kompas te laten zijn. We kiezen ervoor om hen zich welkom te laten voelen, door hen tijd en aandacht te geven.

​

Bij iedere keuze die we maken, staat het belang van het kind en de samenleving voorop. We kiezen ervoor om een wereld te creëren die kinderen nodig hebben. Is er morgen een andere wereld nodig, dan passen we ons "systeem" aan. Veel problemen die ouders en kinderen in de wereld van nu ervaren, kunnen daar niet bestaan, omdat we vanuit liefde en aandacht keuzes maken.

​

De rol van mannen in de opvoeding

In De Matriarchale Wereld worden mannen gezien als onmisbaar. Ze zijn het cement dat de samenleving bindt: sterk, kundig, zorgzaam, verdraagzaam en beschermend. Ze handelen in respect met de natuur en met respect naar vrouwen, en ze worden geëerd als beschermers van de samenleving en de planeet. Iedere vrouw is veilig, iedere man is veilig, en beiden voelen zich gehoord, gezien en gewaardeerd.

​

Voor kinderen betekent dit dat ze opgroeien omringd door mannen die beschermen en zorgen. Net zoals de ooms van moederskant bij de Mosuo meedelen in de opvoeding, maken mannen in een matriarchale samenleving deel uit van de kring van vertrouwde volwassenen rond ieder kind. Kinderen groeien op met vrouwelijke en mannelijke energie in balans om zich heen.

​

Kinderen leren als eerste hoe ze mens kunnen zijn

In LeerRijk, het onderwijs van De Matriarchale Wereld, leren kinderen als eerste hoe ze mens kunnen zijn. Ze leren hoe ze met hun energie om kunnen gaan, hoe ze in balans blijven, wat woorden doen en wat de betekenis is van woorden en dromen. Taal, intenties zetten en de kracht van gedachten zijn vakken die verplicht zijn en die kinderen van jongs af aan volgen. Kinderen leren op een liefdevolle manier hun grenzen aan te geven, respect te tonen en anderen te respecteren.

​

Alle andere vakken volgen kinderen als ze daar zelf aan toe zijn. Klassen zijn ingedeeld op kennis, niet op leeftijd, dus een vierjarige kan leren naast een honderdjarige. Toetsen vinden alleen plaats als een kind zelf aangeeft er klaar voor te zijn, dus er is geen stress. Vindt een kind iets lastig, dan is de boodschap: "Het is nu jouw tijd nog niet, je hebt eerst een ander pad te gaan." Kinderen die voelen dat ze belangrijk zijn, support ervaren door hun omgeving en hulp krijgen, presteren het beste.

​

Liefde en respect als manier van leven

In De Oude Wereld leven mensen in vrede met elkaar. Ieder mens is een gerespecteerd persoon van en in de samenleving. Kinderen leren al vanaf hun geboorte hoe ze met liefde en respect met elkaar omgaan; het is een van de verplichte vakken. We leren kinderen dat iedereen even waardevol is, dat ieder kind een belangrijke taak op Aarde heeft, en dat hun leefomgeving beter wordt als ze andere mensen en kinderen helpen. Daarom komt pestgedrag nauwelijks voor.

​

Kinderen groeien ook op zoals ze zelf echt zijn. Rollen worden gegeven aan mensen die het meest geschikt zijn, op basis van energie, normen en waarden, talenten, en hun eigen wensen en doelen. Kinderen zijn zich zeer bewust van hun gender en in welke mate ze mannelijke of vrouwelijke energie hebben. Alle kinderen worden gerespecteerd en gewaardeerd.